Bletaria e Alfred Bardhocit
Mjaltë që i japim fëmijëve tanë
Filloi më 2011 me gjashtë koshere bosh. Sot kosheret tona udhëtojnë qindra kilometra nëpër Greqi për të gjetur trumzën, pishën, bredhin dhe portokallin pikërisht kur lulëzojnë.
Në vitin 2011 dikush më dhuroi gjashtë koshere bosh, pa bletë. Për shumë njerëz nuk do të thoshin asgjë. Për mua ishin një mundësi. I mbusha me bletë, u kujdesa për to me gjithë zemër dhe kështu lindi familja jonë e vogël bletare.
Më 2015 lindi vajza jonë, Claire. Nuk mund të imagjinonim një emër më të bukur për mjaltin tonë se ai i saj. Ky emër nuk është thjesht një markë — është pjesë e familjes sonë.
Së shpejti këtu do t'i gjeni të gjitha varietetet. Deri atëherë, na shkruani direkt.
Na kontaktoniBletaria nuk është një profesion që bëhet duke qëndruar në një vend. Ja çfarë ka pas çdo kavanozi.
Për çdo lloj mjalti, kosheret duhet të jenë në vendin e duhur në kohën e duhur. Kjo do të thotë qindra kilometra çdo sezon, pas lulëzimit.
Vjelim duke respektuar ciklin e bletëve dhe duke u lënë gjithmonë ushqim të mjaftueshëm. Asnjë sezon nuk vjen lehtë.
Nga bletaria jonë në kavanoz dhe te tryeza juaj — pa ndërmjetës, pa zinxhirë të gjatë. Ju e dini saktësisht se kush e prodhoi.
Secili varietet ka aromën, shijen dhe karakterin e vet, sepse secili vjen nga një vend dhe një stinë tjetër. Pishë, trumzë, bredh dhe lule — të gjitha nga të njëjtat koshere, që i ndjekim ne vetë nga mali në det.
"Nuk shesim asgjë që nuk do t'ia jepnim për të ngrënë fëmijëve tanë."
Alfred Bardhoci • Bletar
Merrni lajme mbi vjeljet e reja, disponueshmërinë e varieteteve sezonale dhe vajin e ullirit të dimrit — direkt në kutinë tuaj të postës.
Duke u abonuar, ju pranoni politikën tonë të privatësisë.